Actueel

GLB in de praktijk voor Hans Lammers, kalverhouder in Heusden

11 november 2014 |

In de GLB-tour (2010) en de GLB-tour revisited (2012) bezochten we zes agrarische ondernemers om te praten over (de mogelijke gevolgen van) het nieuwe GLB. Onder hen Hans Lammers. Hoe staat het er in het najaar van 2014 voor?

In de Peel houdt Hans Lammers 2000 kalveren. Hans vulde in 2012 de GLB-check in voor een gemiddelde kalverhouder met 1000 dieren en 1,5 hectare maïs. De voorspelling: van 70.000 euro toeslagrechten naar € 35.000 in 2014 en € 600 in 2020.

Hoe komt de voorspelling uit?

“Eigenlijk precies zoals we toen dachten. Gevoelsmatig is dat heel lastig. In een periode van vier jaar gaan we heel hard achteruit. Ja, de staatssecretaris heeft 10 miljoen euro toegezegd ter ondersteuning van de kalverhouderij, maar ik ben daar nog niet helemaal gerust op. Die wil die 10 miljoen liever niet kwijt. Ze zal allerlei eisen gaan stellen op gebied van innovatie. Het wordt echt een moeilijke periode: als je geld moet verdienen om te overleven, zijn die eisen voor innovatie al gauw te hoog.”

Waar zit de oplossing?

“Ik hoop dat de markt het gaat sturen. Doordat de consument meer wil betalen voor zijn stukje vlees of doordat de kostprijs verlaagd wordt. Onze laatste uitbreiding hebben we gedaan in 2012 en momenteel zijn er geen plannen voor. Vooral de strenge antibioticawetgeving maakt het houden van nog meer dieren lastig.”

En vergroening?

“Als intensieve veehouderij hebben we weinig te maken met vergroening, alleen voor die paar hectaren bouwgrond. Vergroening betekent dan dat je landbouwgrond uit productie moet nemen. Die eis is voor ons dermate hoog dat het niks meer oplevert. Het ligt natuurlijk aan de precieze omstandigheden, maar ik denk dat dit voor best veel bedrijven geldt. Dan laat je als boer liever de vergroeningspremie lopen. Hoewel: ik zie het in de toekomst ook nog wel gebeuren dat je zonder vergroening helemaal geen inkomensondersteuning meer krijgt.”

Hoe kijkt u tegen verduurzaming van de landbouw aan?

“Kijk, verduurzamen is in  mijn ogen: je bedrijf in de toekomst voort blijven zetten. Daar hoort ecologische duurzaamheid bij, en maatschappelijke duurzaamheid. Maar ook economische duurzaamheid. En voor dat laatste is maar weinig oog. Iedereen vindt heel veel, maar niemand die ervoor betaalt. De consument pakt het niet op. En hoe meer van dit soort beleid, hoe minder genegen die consument is om dat alsnog te doen. In Brabant hebben we dan ook nog de BZV*: weer hoeft de markt het niet op te pakken. Ik vind dat zeer kwalijk.”

Nog wel vertrouwen in de toekomst?

“Nee, niet echt vertrouwen. Zolang de consument en de maatschappij niet één en dezelfde is, komt het nooit goed. Evenmin geloof ik in de steeds grotere vraag naar extensieve landbouw. Ik zit zelf in een redelijk intensief gebied, en intensieve veehouderij vindt de maatschappij per definitie niet duurzaam. Maar misschien is het dat op termijn juist wel. Extensieve landbouw gaat de wereld niet voeden.”

* In de nieuwe Verordening ruimte (maart 2014) heeft de provincie Noord-Brabant de Brabantse Zorgvuldigheidsscore Veehouderij (BZV) opgenomen. Pas wanneer een ondernemer voldoende duurzaam / zorgvuldig onderneemt (punten scoort op de maatlat) krijgt hij de ruimte om zijn bedrijf te ontwikkelen.

 

Tags: ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>