Actueel

De haken en ogen aan risicomanagement

20 februari 2017 |

Risicomanagement;  instrumenten die het inkomensrisico voor boeren moeten verkleinen, zoals lage prijzen of extreem slecht weer. Het is een onderwerp in het GLB dat de laatste tijd extra aandacht krijgt. In de aanbevelingen van de Agricultural Markets Task Force, de zogeheten commissie Veerman, komt risicomanagement nadrukkelijk naar voren als thema voor het GLB na 2020. Miranda Meuwissen, universitair hoofddocent bij Wageningen UR, is gespecialiseerd in dit onderwerp. We vroegen haar om een toelichting.

Wordt er in het huidige GLB veel gedaan met risicomanagement?

“Er zijn wel artikelen in het GLB die het mogelijk maken om er wat mee te doen. Zo zijn er bijvoorbeeld mogelijkheden voor inkomensstabilisatie. Italië, Spanje en Hongarije hebben hier ook budget voor opzij gezet, maar in de praktijk gebeurt daar niets mee omdat ze er geen werkzame regeling voor hebben. In de praktijk blijkt zo’n regeling namelijk erg lastig op te zetten.”

Wat is daar lastig aan?

“Het is de vraag wat je wel en niet meeneemt in zo’n regeling. Kijk je alleen naar de prijzen van de producten, of kijk je ook naar de bedrijfskosten? Compenseer je boeren bijvoorbeeld ook als ze buitensporig hoge kosten maken? De VS werkt met een regeling voor melkveehouders waarbij  de gemiddelde kostprijs als uitgangspunt wordt genomen. Dat kan, maar het nadeel is dat je zo in feite het nemen van risico subsidieert, omdat het voor een boer niet uitmaakt of de prijs van een product laag dreigt te worden. Bij een lage prijs wordt het inkomen toch wel aangevuld. Dit soort subsidies kan dus als neveneffect een marktverstorende werking hebben.”

Werkt dit ook zo voor slecht-weer-verzekeringen?

“Ja, daar kan zo’n regeling een zelfde effect hebben: risico’s worden afgedekt met een compensatie uit die verzekering. Boeren zijn dan eerder geneigd om bijvoorbeeld aardappelen te telen op percelen waar het risico bestaat dat ze in de oogstperiode te nat zijn. In Nederland wordt daarom van boeren verwacht dat ze dit particulier oplossen met de bredeweersverzekering. Als boeren klagen over schade door het weer, verwijst de overheid ze daarheen: ‘U had dit probleem niet gehad als u zich hiervoor had verzekerd.’ Er is dan ook geen rampengeld meer voor dit soort situaties. Vorig jaar, na de natte periodes in het voor- en najaar, is de belangstelling voor de bredeweersverzekering toegenomen.”

Moet er na 2020 dan nog wel extra budget voor risicomanagement worden gereserveerd?

“Wat ik wil zeggen is dat dit met tact en beleid moet gebeuren. Zorg dat het geld geen nadelige neveneffecten heeft en dat het goed terecht komt. Het moet echt als een vangnet fungeren. De uitkeringen moeten dus niet te hoog zijn.

Overigens doet zich bij de verdeling van de middelen nog wel een interessante vraag voor, omdat het van tevoren niet duidelijk is in welke landen het geld terecht gaat komen. Als het geld alleen naar die plekken gaat waar de nood aan de man is, bijvoorbeeld als er extreme droogte heerst in Spanje, kan het zijn dat Spanje dus extra veel geld krijgt en andere landen niks. Het is de vraag of dat geaccepteerd wordt. Kortom, het zal nog lastig zijn om een goed instrument voor risicomanagement te ontwikkelen.”

 

Tags: ,

Een reactie op “De haken en ogen aan risicomanagement

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>