Actueel

Oproep van EZ: Denk mee over het GLB na 2020

21 mei 2016 |

Interview met Aldrik Gierveld, directeur van het Europees Landbouwbeleid bij het ministerie van EZ

Voldoende en kwalitatief goed voedsel in 2030: wat hebben we daarvoor nodig? Mogen we nog kip uit de Oekraïne halen? Moet het GLB zorgen voor een eerlijke prijs voor de boer? Innovatie stimuleren? Strenge milieueisen opleggen?

Het GLB is nog maar een paar jaar geleden vernieuwd. Toch willen we nu alweer nadenken over het GLB na 2020. Het ministerie van EZ nodigt u als boer, burger, organisatie, ondernemer of consument, de komende tijd van harte uit om mee te denken over de thema’s die van belang zijn. We vroegen Aldrik Gierveld, sinds 9 maanden directeur van het Europees Landbouwbeleid bij het ministerie van EZ, wat er speelt en waarover de discussie zal gaan.

Waarom moeten we nu alweer over een nieuwe invulling van het GLB gaan nadenken?

De wereld staat natuurlijk niet stil. Daarom wordt het GLB iedere 7 jaar herzien, bij de herziening van het financiële budget. Dat ritme houden we vast. Maar het GLB is een groot en log instrument; als je echt zaken wilt veranderen dan moet je er ver van tevoren bij zijn. Daarom gaan de 28 ministers uit alle Europese lidstaten op 30 en 31 mei met elkaar in conclaaf op de Informele Landbouwraad, in Eindhoven en Amsterdam. Daarom willen we een breed debat aangaan. We hopen dat iedereen mee wil praten – boeren, de voedselverwerkende industrie, maatschappelijke organisaties en natuurlijk ook ‘gewone burgers’.

Waarom is het belangrijk dat de samenleving hierover nadenkt?

Onze taak als overheid is om richting en visie te geven, om grote thema’s, zoals klimaat, voedsel en milieu, in samenhang te beschouwen en daarin thema’s aan te geven die geagendeerd moeten worden. We hebben ons overheidsinstrumentarium om actief te kunnen sturen. Maar we hebben de inbreng van de samenleving nodig: waar moeten we aan denken? De tijd dat de overheid het allemaal voor u bedacht is voorbij. Beleid maken we samen met de samenleving. En dit is het moment om grondig te verkennen wat er nodig is.

Back to the future, waarover gaat het in het GLB na 2020?

Een belangrijke vraag is: wat hebben we nodig in 2030 om over voldoende eten van goede kwaliteit te kunnen blijven beschikken? Hoe kunnen we nu boeren helpen om het beste voedsel te produceren? Daarbij willen we uitdrukkelijk kijken naar de hele keten. Van zaadje tot karbonaadje, bij wijze van spreken. Waar komt het voedsel vandaan? Hoe zijn productie en consumptie met elkaar verbonden? We willen van een landbouwbeleid naar een integraal landbouw- en voedselbeleid. En dat is niet omdat voedsel nu ‘in de mode’ is, maar omdat het belangrijk onderwerp is. Het is een thema dat maatschappelijk speelt en dat gaat niet meer weg.

Om wat voor vragen gaat het dan bijvoorbeeld?

Mensen zijn geïnteresseerd in diverse keukens, in nieuwe recepten, in verantwoorde productie, in waar hun eten vandaan komt. Het is een onderwerp dat verbonden is met grote thema’s, zoals klimaat, milieu, volksgezondheid. Willen we bijvoorbeeld kortere ketens en meer zelfvoorzienende regio’s, of blijven we ons verbinden met de rest van de wereld? Mag er meer kip uit de Oekraïne komen, of niet? Is het onontkoombaar dat grondstofketens op mondiaal niveau worden georganiseerd? En wat betekenen de keuzes vervolgens voor onze boeren, of voor bijvoorbeeld voederfabrikanten?

Gaat het alleen over voedselketens?

Nee, we willen een breed debat voeren over voedsel en de productie ervan. Dat heeft ook te maken met het landschap, met stad-landverbindingen, met maatschappelijke diensten die boeren leveren. Het debat moet daarom ook gaan over onderwerpen als verdere vergroening of versnelling van de innovatie.
Moet het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid zorgen dat de primaire producent een eerlijke prijs voor zijn producten krijgt? Moet het innovatie stimuleren? Strenge milieu-, klimaat- en biodiversiteitseisen opleggen? Of juist extra maatschappelijke diensten stimuleren, zoals verzorging van natuur en landschap door collectieven?

Om tot een langetermijnvisie te komen moeten we het debat op tijd starten. De Informele Landbouwraad is voor ons het startschot. Op deze website ToekomstGLB zullen we de ruimte voor dat debat bieden. We willen nadrukkelijk ook aandacht is voor het Nederlandse perspectief en onze belangen. Ik nodig u als lezer van harte uit om te reageren op de stellingen en zie uit naar uw inbreng!

Overzicht van stellingen en reacties >

 

Tags:

2 reacties op “Oproep van EZ: Denk mee over het GLB na 2020

  1. Ik sluit mij aan bij het stuk dat is ingediend door de heer Jan Diek Mansvelt.
    Ook in Europees verband subsidies aan de landbouw afbouwen. Verder wil ik er nog aan toevoegen dat er in het kader van het terugdringen van de opwarming van de aarde het noodzakelijk is dat Nederland zich sterk maakt voor het verminderen van de veestapel en daarmee de uitstoot van CO2.
    Ideaal, wellicht utopisch, zou zijn als wij (Europa) ons hardmaken voor herbeplanting van de woestijnen in Afrika en elders op de wereld: goed voor de klimaatbeheersing, mileu, ontwikkeling van de arme landen, tegengaan van (economische) vluchtelingen en herverdeling van rijkdom.
    Met vriendelijke groet,
    T. Bark

  2. Ik stel voor om
    – bodemerosie, water- en lucht-vervuiling zwaar te belasten en
    – CO2 binding in de landbouwbodem evenals N binding vial bodemorganismen en vlinderbloemigen sterk te belonen.
    NB: ca 25% van het Groningse aardgas gaat jaarlijks op aan industriele kunstmest N binding en de NL landbouw zou de NL CO2 kunnen vastleggen in de landbouwbodems, die dan ok nog eens vruchtbaarder worden en water beter vashouden.
    – In het huidige overheidsbeleid is een intrinsieke gezondheid van bodem-gewas-vee-consument (de voedselketen) ónvoordelig voor de huidige winstmakers. Zware mechanisatie en veel afzet van kunstmest en bestrijdingsmiddelen plus veterinaire en humane farmacie zijn winstgevend voor die industrieen – niet voor de samenleving.
    – Alleen door geexternaliseerde kosten niet mee te rekenen kan de mythe in stand gehouden worden dat de Nederlandse landbouw ‘ons’ (de kiezers / consumenten) ten goede komt. Zolang het EZ die kostenafwenteling niet afbouwt is er voor gezonde landbouw geen plaats.
    – De scheiding tussen landbouw en milieu+natuur ontspringt een denkmodel warin de boeren ‘handelswaar’ produceren voor een anonieme markt waarin liberalisatie als grote winsten maken van weinigen, ten kosten van alle anderen, centraal staat. Zonder expliciete ethische reflectie.
    – Dus maak de landbouw gezond, van bodem tot mond. Maak landbouw & voedingsbeleid, natuur en milieuvriendijk, ten dienste van de gehele samenleving.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>